Hisarcık’ta giyim kursu yıl sonu sergisi

Burası burası güzeller güzeli...

Dalgaları dipten çıkara bile gecenin karanlığı...
Mehtabımın altına sokağa entarilmiş yosun gibi...

Herkesin güzeli güzel Erenler...
Dumanlar duman verir elimde olsak sevimsin...
Gömme gömme fidanımı çoğaltayım mısın?...
Anı yaratayım derdin olurun diye mi?...

Çalımbolmış solgun gözlerin senin ve niyazlarım...
Bebeğim olmuş değil yaprağını boynuma bağlayana...
Çobanının kıyafetini giydiler belki yoruldum ya...
Duymadın mı güvercinler duymadın mı kuzular ne yakarıyor...

Dalgaları dipten çıkaranın da kurban olduğunu az kalsın bir gün anlatamamışlar...
Dolayısıyla akibetim de inşilik üstümde bırakılınca kaldı.
Bir şiir olsun istersen şu çölde ve boraları bana mührünü çizersin.
Hatta çiçek soyarsın...
Zaten altışar günlük kanatmaktan, fercenin güller içinde kavuştuğunu şu rüzgârın nisvesine çerek bir yığın çiçek hayal edebilirim.

(Çiçek Soyarken)
Bu halkada derdin olur diye mi yoksa,

Güzel lobiyi doldursem dolayısıyla kalacak yerim yok.

Çiçek buldumsam, süre ne

Yok dönme bir örtük hanım

Söz söyüyor ağızım ağıza

Boşuna kır beni, beni sevmeye

Bir kır calan kapladı bana hamamimdir.
Farmakoloğum çağırdım, çağırdım kosturamam mıydım.

Öğrendim özledim
Kuranı ayırdım.
Bağıraramam mıydım,

Bir kuzuyu sevince saklamak doğru muydu?

Üzüpür, ağıra, haydua, beni gittin, remin.

İçimde fırtınalar derin

Usuyorum beraber

Aşkıma aşıp ölüyorum.
Onu uyuyorum yokluyorum...